شاید زیاد از اطرافیان واژه عشق وعاشقی رو شنیده باشید آیا اونهایی که ادعای عاشقی دارن عاشق واقعی هستند .

اصلا" عشق واقعی چیه یا کیه؟

من این مطلب رو نوشتم تا شما بگید عشق واقعی چیه؟

سلام به تمام دوستان وبلاگی خودم امیدوارم که همگی تا این موقع از سال را به خوبی وخوشی سپری کرده باشید .

کم کم داریم به روز معلم ، روز ارج نهادن به این مقام والا نزدیک می شویم این روز به همه معلم های دلسوز ومهربان تبریک می گویم .

یاد اون روزهایی که میرفتیم مدرسه بخیر چه روزای خوبی بود روزای مدزسه به خصوص روز معلم، چه ذوق وشوقی به پا بود اون روزا ،دمار از روزگار پدر ومادرمون در می آوردیم تا برای معلممان کادو بخرن ،یه عالمه گل از باغچه می کندیم وبه مدرسه می بردیم .

میرفتیم جلو میگفتیم "خانم اجازه روزتون مبارک"

چقدر بچه های خوبی بودیم برای تبریک هم جازه می گرفتیم .

چه سادگی های خوبی بود دنیا دنیا خودمون بود کتابامون،دنیا دنیای خودمون بود ودفتر ومدادمون. ای کاش یکبار دیگه اون روزا تکرار می شدن تا لذت دوباره نشستن روی نیمکت های کلاس را میچشیدم  .

روز معلم را به همه معلم ها واستادها وهمه کسانیکه که چیزی ازشون یاد گرفتم تبریک میگم  وبه همشون خسته نباشید می گیم ودستشونو می بوسم .

در ضمن به عزیزترین کسم هم که فردا تولدش هست تبریک میگم وبراش آرزوی بهترینها رو دارم .

سلام به دوستان خوبم

نمی دونم تا حالا این احساس به شما دست داده یا نه؟یه چند وقتیه  خیلی دلم می گیره احساس پوچی می کنم نمی دونم چرا ...دوست دارم با یکی درد ودل کنم ولی هیچکس رو پیدا نکردم حرف دلمو بهش بزنم راستش همه یه جوری بهم فهموندن که وقت ندارن ،تنها کسی رو که دریافتم خدای خوب خودم بود از خودم خیلی خجالت کشیدم که چرا از اول نرفتم پیشش با اون درد ودل کنم چون اون برای همه وقت داره تازه بی هیچ منتی .خدایی که  خودشو هیچ وقت از ما دریغ نمی کنه ولی ما او رو از یاد می بریم و وقتی گرفتار یا مثل من دلتنگیم میریم سراغش .چرا ما آدما اینجوری هستیم چرا فقط موقع درد ورنج به یاد کسی یا چیزی می افتیم چرا نباید موقع شادی دیگری رو در شادی خود شریک کنیم ،چرا تو اون لحظه شادی خدا رو به یاد نمی آریم  چرا ....و چراهای بسیار دیگه ....

خدایا به تو نیاز داریم
به تویی که وقتی در شکم مادر بودیم صورتمان را تصویر کردی
تویی که آنجا هم لحظه ای روزیمان را قطع نکردی و با خون مادر سیرمان کردی
اینرا بزرگتر که میشویم یادمان میرود
تو یادمان بنداز که نیازمان تنها تویی !!!

............................................

دلم گرم خداوندیست که با دستان من گندم برای یا کریم خانه میریزد...!

چه بخشنده خدای عاشقی دارم که ...!

میخواند مرا با آنکه میداند گنهکارم ...!

دلم گرم است و میدانم ...!

بدون لطف او تنهای تنهایم .

آقای من : تو در نهایتی خواهی آمد که حد تابع دنیا نیست.تو در کنجی از جغرافیای زمین طلوع خواهی کرد که جواب نهایی تمام معادلات زمین است.

آقای من : بیا که اوضاع معکوس شده است.منحنی ارزشها نزولی اکید است. نمودار حرکت ما انسانها پر از اکسترمم شده است.

سرور من : روز هفتم هفته که دلم مشتق شده است

اشتیاق دیدار تو را با دعای ندبه در هم می آمیزم و با تو به زمزمه می نشینم. زمزمه ای که واحدهای آن کم است ولی تو آن را می شنوی.

آقا جان: تمام سوالات ذهنم را به صورت دستگاه های چند معادله و چند مجهولی در آورده ام و برای جوابهای آن راهی جز مبهم بودن نیافته ام.

هر چه به مشتاقان و منتظران تو می نگرم در معادله زندگی هیچ کدام در دنیای حقیقی ریشه ای ندارند مگر در دنیای مختلط فریب و دروغ.

سرور خوبم: با خود عهدمی بندم ،مهر و محبت تو را با نوشتن نام زیبایت بر مقدمه تمام ترسیم شده تدریسم تقسیم کنم و هزار بار بر این سطر نام تو را در ذکر تمام خوبیهایت ضرب کنم و با دل منتظرم جمع ببندم.

مولای من: سری به سریها و دنباله های منتظرانت بزنیم که سیگمای تمام آنها به ٣١٣ تن می رسد ،چه فاجعه ای است این دنیا ،مگر اوضاع قرینه شود یا محور زندگیها انتقال یابد تا زمینه آمدنت در مختصات دنیا فراهم شود.زمانی که با خود می اندیشم که کدام رابطه و ضابطه باعث خواهد شد بین من و شما زوج مرتب شکل گیرد دیدم و درک کردم که به راستی شرط برقراری این است که اگر مولفه ی اول یکرنگ و صمیمی بود مولفه دوم هم یکرنگ و صمیمی باشد.
اینجا وقتی دلم می گیرد انتظار تو را مدلسازی می کنم .تمام ابعاد ایمانم را در حکم ذره می بینم و آنچه به من آرامش می دهد این است که به هندسه عبادت روی آورم و در مستطیل سجاده سر بر دایره مهر تو گذارم و از خدای تو مهرت را طلب کنم.
باور کن در کلاس درسم بارها گفته ام ،دانش آموز عزیز در فضای نمونه ی زندگی انسانها پیشامدی بنویسید که تعداد منتظران شما رقم بزند .به امید آنکه در بررسی احتمال ظهورت عددی نزدیک به یک ببینم.بارها گفته ام همنهشتی انسان و ایمان وقتی برقرار است که ایمان بین تمام انسانها برقرارباشد و باقیمانده ربا و کذب نیاورد.

اما…. میدانم و خوب میدانم،

تو روزی خواهی آمد که تصاعد خوبیها برقرار باشد،
که ارتفاع عدالت بر قاعده دنیا قابل ترسیم باشد،
که مساحت دنیا فضای پیوسته خوبیها باشد،
که از جمکران تا وادی سهله خط مستقیم عشق باشد،
که انتظار و اشتیاق تنها مجهول مساله انسانها باشد.
*به امید طلوع آقا در بیکران دنیا*

باسلام خدمت تمام دوستان وبلاگی خودم امیدوارم که سال جدید را همچنان به خوبی سپری کنید از همگی به علت تاخیری که داشتم عذر می خوام واز همه شما به خاطر لطفی که در این مدت به من داشتید سپاسگذارم و خوشحالم که فرصتی پیدا شد تا دوباره با شما دوستان خوبم همراه باشم

لباس های کثیف زن همسایه

زن و مرد جوانی به محله جدیدی اسبا‌ب‌کشی کردند. روز بعد ضمن صرف صبحانه، زن متوجه شد که همسایه‌اش درحال آویزان کردن رخت‌های شسته است و گفت:

«لباسها چندان تمیز نیست. انگار نمیداند چطور لباس بشوید. احتمالآ باید پودر لباس‌شویی بهتری بخرد.»

همسرش نگاهی کرد اما چیزی نگفت.

هربار که زن همسایه لباس‌های شسته‌اش را برای خشک شدن آویزان می‌کرد زن جوان همان حرف را تکرار می‌کرد تا اینکه حدود یک ماه بعد، روزی از دیدن لباس‌های تمیز روی بند رخت تعجب کرد و به همسرش گفت:

«یاد گرفته چطور لباس بشوید. مانده‌ام که چه کسی درست لباس شستن را یادش داده!»

مرد پاسخ داد: «من امروز صبح زود بیدار شدم و پنجره‌هایمان را تمیز کردم!»

زندگی هم همینطور است. وقتی که رفتار دیگران را مشاهده می‌کنیم، آنچه می‌بینیم به درجه شفافیت پنجره‌ای که از آن مشغول نگاه کردن هستیم بستگی دارد. قبل از هرگونه انتقادی، بد نیست توجه کنیم به اینکه خود در آن لحظه چه ذهنیتی داریم و از خودمان بپرسیم آیا آمادگی آن را داریم که به‌جای قضاوت کردن فردی که می‌بینیم درپی دیدن جنبه‌های مثبت او باشیم؟

چهار چيز است که نمي‌توان آن‌ها را بازگرداند:

سنگ ... پس از رها کردن!
حرف ...پس از گفتن!
موقعيت...پس از پايان يافتن!
و زمان ... پس از گذشتن!

پیشاپیش سال جدید را به همگی تبریک میگم وسالی سرشار از سلامت ،سعادت ،سيادت ،سُرور ،سَروري ،سبزي و سَرزندگي که بهترین هفت سین زندگی است را از خداوند برای شما آرزومندم وآرزو دارم نوروزی که پیش روی دارین آغاز روزهایی باشد که آرزو دارین.بوی بهار می آید ،بوی نوروز پر شکوفه ،هوای تازه این روزها وجوانه های روئیده برشاخه ها گواه رسیدن بهار است .بهاری که با اومدنش به ننه سرما میگه خسته نباشی ننه وجاش رو با اون عوض می کنه ،بهاری که میاد تا گرد وغبار رو از روی دنیایی که به خواب زمستونی رفته پاک وبیدار کنه ،او میاد ومیگه همه چی داره نو میشه چون بهار داره میاد ،همه چی داره قشنگ میشه چون بهار داره میاد پس بیان ما هم دلامونو مثل بهار از غبار کینه وکدورت پاک کنیم ،بیاین به همه بگوییم که بهار با تمام رنگارنگی یک پیام داره اونم یکرنگی دلهاست ،بیان در کنارسفره هفت سین امسال و همراه همه آرزوهای جور وا جورخودمون، آرزو کنیم و از خدا بخوایم که :  موقع تحویل سال 1390 وقتی به عقب نگاه کردیم دیگه حسرت سالی که گذشت رو نخوریم امید برآورده شدن آرزوی همتون.

مدت خیلی کمی مانده به سال جدید دوست دارم که  بهترين دعای تحويل سال جدید رو از زبان شما دوستانم  بدانم.پس از امروز منتظر بهترین دعای سال نو از طرف شما هستم.

این پست آخرین پست من در سال 1390خواهد بود واگر عمری بود در سال 1391 در خدمتتون خواهم بود.  

سلام به تموم دوستان وبلاگی ومهربون خودم که در هر شرایطی که باشم منو با نظراتشون شرمنده می کنند.

اصلا به مرگ فکر کرده اید که چرا ،چگونه ،از کجا ،کی ،وبرای چی به سراغ آدمی میاد می دونم مرگ حقه ولی چرا بعضی وقتها اینقدر زود به سراغ کسی که دوستش داری میاد چرا.....

امروز حالم خوب نیست خیلی نارحتم آخه یکی از بچه های فامیلمون که 18 سال بیشتر نداشت به جهان ابدی پیوست .دیروز وقتی داشتم از سرکار به خونه می رفتم سر خیابون عکس وحجله سجاد رو دیدم اولش شک کردم که اشتباه میکنم چشامو دو وسه بار به هم مالیدم ولی نه انگاری خودش بود خیلی جا خوردم هنوز باورم نمی شد آخه دیشب که خبری نبود بازم گفتم اشتباه می کنم خیالاتی شدم برای همین رفتم از سر کوچه شون رد شدم این دفعه دیدم وای چه خبره ،پارچه های مشکی سرتاسر خونه شونه سیل زیادی از جمعیت که هر کدومشون حال خوشی نداشتند جمع بودن دست وپاهام شل شده بود توانی که یه قدم جلوتر برم رو نداشتم می لرزیدم سرم به شدت درد گرفته بود چشامو بستمو حالا گریه کی گریه تو دل به خدا می گفتم آخه چرا اون که هنوز سالی نداشت هنوز خیلی زود بود که بره هنوز مادرش براش آرزوها داشت چرا چراچرا....

تو حیاط بودم. نشسته بودم رو صندلی و داشتم فکر میکردم. مثل همیشه تو خاطرات گذشته غرق بودم که اومد. انقدر آروم اومد که صدای پاشو نشنیدم. نشست تو دامنم. میدونستم که تو فرستادیش. بوی تو رو میداد. بویی که هیچ کس و هیچ چیز دیگه ای نداره بوت همه جا رو گرفت همه ی فضا، همه ی حیاط، اصلا انگار همه ی دنیا رو گرفت.انگار همه جا از تو پر شد و من مست شدم. از بو. از تو. چشامو بستمو نشوندمش کف دوتا دستام. میخواستم نفسی تازه کنه. میدونستم که از راه دور اومده بود. از پیش تو اومده بود. با همه ی وجود بوییدم. از تجسم اینکه دستای تو هم لمسش کرده ذوق کردم. بوسیدمش و بردمش نزدیک گوشم. گفت:همه چیزو گفت؛هر چیزی رو که باید میگفت،هر چیزی رو که باید میفهمیدم. گذاشتم بگه هر چی که میخواد بگه. حرفاش که تموم شد آوردمش جلو صورتم. خوب نگاش کردم. کاش من جای اون بودم. کاش پیشت بودم. یه چیزی تو دلم گفت که نکنه عاشقت بشه! امان از دست این حسادت زنانه. آروم و شمرده شمرده گفتم. هر چیزی رو که باید میگفتم. هر چیزی که باید میشنیدی. اشک تو چشمام جمع شده بود اما نمیتونستم گریه کنم. ممکن بود که خیس شه و دیگه نتونه بیاد پیشت. اونوقت واسه همیشه حرفام رو دلم میموند. بهش گفتم. گفتم که دوست دارمی که هرشب بهت میگم رو امشب اون در گوشت بگه. دستامو از دورش برداشتم و فوتش کردم. انقدر فوت کردم تا دور شد و دیگه نتونستم ببینمش. وقتی برسه خیلی حرفا واسه گفتن داره. حرفایی که شاید خودم هیچ وقت نتونم بهت بگم. اگه یه قاصدک اومد و آروم رو گونت نشست تعجب نکن. اون یه قاصد از طرف منه.